آن که من در قلم قدرت او حیرانم هیچ مخلوق ندانم که در او حیران نیست

«از روزگارِ هوشنگ که کاتبان را به رسمیت شناخت، تا امروز که قلم، میراث‌دارِ هویت ماست…

می‌گویند عطارد، کاتبِ ستارگان است و قلم، تنها ابزارِ نوشتن نیست؛ بلکه پلی است میانِ آسمان و زمین، میانِ گذشته و آینده.

ما نویسندگان و شاعرانِ امروز، هرچند در دورانِ خود قدم می‌زنیم، اما حقیقتِ نوشتار را در کلاس‌هایِ درسِ شاعرانِ کلاسیک می‌آموزیم. ما بر شانه‌ی غول‌هایِ کلام ایستاده‌ایم تا بتوانیم افق‌هایِ جدید را ببینیم. از حافظ که انشای عطارد را به خدمت می‌گرفت تا نویسندگانِ معاصر که از او فیض می‌گیرند، این زنجیره‌ی نور هرگز گسسته نشده است.

در روزِ قلم، به همه‌ی کسانی که با عشق، روایتگرِ هستی‌اند و به میراثی که در رگ‌های کلمات جاری است، درود می‌فرستیم.

انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان